Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Czytania dnia

Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza

(1 Tm 6,13-16)

Najmilszy:
Nakazuję w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa, Tego, który złożył dobre wyznanie za Poncjusza Piłata, ażebyś zachował przykazanie nieskalane, bez zarzutu aż do objawienia się naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Ukaże je we właściwym czasie błogosławiony i jedyny Władca, Król królujących i Pan panujących, jedyny, mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną, którego żaden z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć. Jemu cześć i moc wiekuista. Amen.
Oto Słowo Boże.

Psalm responsoryjny

(Ps 100,1-2.3.4-5)

REFREN: Stańcie z radością przed obliczem Pana

Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie, *
służcie Panu z weselem! 
Stawajcie przed obliczem Pana *
z okrzykami radości. 

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, *
On sam nas stworzył, 
jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska. 

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, +
z hymnami w Jego przedsionki, *
chwalcie i błogosławcie Jego imię. 
Albowiem Pan jest dobry, +
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia. 

Ewangelia wg świętego Łukasza

(Łk 8,4-15)

Gdy zebrał się wieki tłum i z miast przychodzili do Jezusa, rzekł w przypowieści: „Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny”. Przy tych słowach wołał: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”.
Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: „Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli. Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość”.
Oto Słowo Pańskie

Komentarz Video do Ewangelii

Czym jest codzienne czytanie słowa Bożego?

Dla każdego chrześcijanina jest to sprawa zasadnicza. Nie da się przecież żyć bez powietrza i wody, nie da się też żyć bez pokarmu. Dla wielu to tak oczywiste, ale dla wielu zupełnie nieodkryte. Czy oni jeszcze żyją, czy może ...
Artykuł w przygotowaniu

komentarz do Ewangelii


Komentarz do Ewangelii Łk 8,4-15


Ziarnem, o którym mówi dzisiejsza Ewangelia, jest słowo Boże, siewcą jest Chrystus. Pole, które chce On obsiać to nasze serce. Przeczytane w tym fragmencie słowa są mi bliskie, bo widzę w nich obraz siebie – swojego serca sprzed kilku czy kilkunastu lat, sprzed paru miesięcy i obecnie. Wielu z nas słucha słowa Bożego, ale zamyka się na nie. Nie rozumie go i nie chce włożyć wysiłku, aby je przyjąć. Szatan łatwo wtedy niszczy ten zasiew, który nie został przyjęty do seca. Jak często nasze serca są jak skalisty grunt. Z entuzjazmem przyjmujemy Słowo, ale nie dajemy szans by zapuściło ono korzenie, by wyrosło i wydało plon. Opadają emocje, słomiany zapał gaśnie, bo brak nam wytrwałości. Gdy przychodzą trudne dni - usychamy wewnętrznie. Czasami słowo Boże nie może wydać w naszym życiu owocu, bo tak jesteśmy zaprzątnięci codziennymi problemami, nieraz sztucznie wyolbrzymianymi, że zagłuszają one jak wybujałe ciernie to, co Jezus chce do nas powiedzieć. Zbyt jesteśmy zatroskani o sprawy ziemskie, by naprawdę przejąć się i na co dzień wybierać budowanie królestwa Bożego. Jednak są też ludzie, których serca są jak gleba żyzna. Ich otwartość na słowo Boże, pragnienie jego zrozumienia i postępowania wg niego na codzień, owocuje konkretnymi zmianami w życiu i w relacjach z innymi ludźmi. Jak bardzo Siewca pragnie by plon był obfity. Ziemia żyzna, to nie tylko ta, która zawsze taką była. Zdolność naszego serca do przyjmowania słowa Bożego może się zmienić. To Jezus często wiele wysiłku wkłada w użyźnianie gleby naszych serc. Jeśli tylko pozwolimy Panu, On potrafi skałę naszego serca uczynić glebą urodzajną. Nieustannie dokonuje tego, gdy przebywamy z Nim na modlitwie, a nade wszystko przez działanie Ducha św. Czyni to również przez doświadczenia życiowe,a także za pośrednictwem innych ludzi postawionych na naszej drodze. Uzdalnia nas do przyjmowania i rozumienia Słowa, ale potrzebny jest i nasz wysiłek. Los słowa Bożego w sercach słuchaczy zależy od ich nastawienia i usposobienia. Odpowiedź na Boże słowo zależy od woli człowieka. A Słowo prawdziwie wysłuchane, przyjęte do wnętrza zaczyna w nas żyć. Pan Jezus mówi z całym przekonaniem, że plon na pewno będzie. Jeden człowiek wyda mniejszy, drugi większy owoc, ale on będzie realny i widoczny. 
Jeśli w naszym życiu przez wiele lat nie widzimy owoców naszej religijności, jeśli nie ma więcej miłości i przebaczenia w nas i wokół nas, pomimo tego, że Słowo Boże słyszymy, to przyjrzyjmy się swemu sercu. Może ziarno nie ma szans wydać plonu, bo nie podjęliśmy razem z Jezusem pracy nad użyźnianiem gleby naszego serca.


Jacek Zamarski
 

Komentarz video do Ewangelii Mt 18,21-35

Parafia św. Marcina z Tours

Pierwsze wzmianki o kościele zbudowanym w tym miejscu pochodzą z roku 1326. Kościół został wybudowany w stylu gotyckim, jednak w czasie swojej historii przeszedł wiele zmian. Został przebudowany w XVIII wieku, a na przełomie XIX i XX wieku podczas prac remontowych kościół powiększono o przylegającą do niego wieżę wycinając tylną ścianę.


Nasz kościół parafialny istnieje już ponad 550 lat, jest bowiem datowany według badań między rokiem 1464 a 1466.